Czy należy bać się niedźwiedzi i wilków w górach?

Wilki się nami nie zainteresują

Te osobniki bardzo często poruszają się w stadach zwanych watahami. Wilki są drapieżnikami, które tworzą zorganizowane grupy o specyficznej hierarchii. Drapieżniki specjalizują się w polowaniach na zwierzęta kopytne, a ich łupem najczęściej padają sarny, jelenie, a także owce i kozy. Zdarza się, że wygłodniałe wilki atakują jałówki z przyleśnych gospodarstw, choć do takich sytuacji dochodzi rzadko.

Czy powinniśmy obawiać się spotkania z wilkiem? Niekoniecznie... To zwierzęta, które czują respekt przed człowiekiem i wolą unikać bezpośredniego kontaktu. Bardzo rozwinięty węch pozwala wilkom wyczuć ofiary w promieniu kilkunastu kilometrów. Zmysł umożliwia też ucieczkę przed zbliżającym się człowiekiem. Zdarza się oczywiście, że wilk wpada na ludzi, lecz w takiej sytuacji najczęściej zwierzę niemal natychmiast kieruje się do ucieczki.

Niedźwiedziowi również nie zależy na spotkaniu

To największy występujący w kraju drapieżnik, choć w rzeczywistości zwierzę częściej żywi się produktami roślinnymi. Niedźwiedzie występuje w Tatrach oraz Bieszczadach, a jego populacja szacowana jest obecnie na około 110 sztuk. W sytuacji zagrożenia, niedźwiedź może być agresywne również w stosunku do człowieka, jednak najczęściej miś po prostu oddala się w bezpieczne miejsce.

Trzeba pamiętać, że niedźwiedzie są krótkowzroczne, dlatego jeśli zobaczymy osobnika z daleka, ten prawdopodobnie jeszcze nas nie widzi. Ma jednak doskonale rozwinięty węch, który prawdopodobnie już dostarczył informacji o zbliżającym się zagrożeniu. Często zdarza się, że do spotkania prowokujemy sami, na przykład nieświadomie zostawiając resztki jedzenia. Skuszony ich zapachem niedźwiedź może podejść zbyt blisko.

A jednak miś stanął na naszej drodze. Co robić?

Przede wszystkim nie możemy okazywać strachu. Zwierzę może być tak samo zaskoczone jak my, dlatego nie powinniśmy reagować natychmiastową ucieczką. Takie zachowanie pobudzi drapieżnika do działania, co może skończyć się tragicznie. Nie powinniśmy również patrzeć niedźwiedziowi prosto w oczy – w świecie zwierząt to sygnał do ataku.

Co zatem robić? Jeśli zwierzę nie wykazuje agresywnych zachowań, najlepiej spokojnie zacząć się oddalać. Możemy też mówić do zwierzęcia spokojnym i niskim tonem głosu, co powinno go nieco uspokoić. Nie bójmy się nawet wtedy, gdy niedźwiedź stanie na dwóch tylnych łapach – osobniki w ten sposób chcą skontrolować otoczenie i zobaczyć to, czego nie widzą.